Stuur opmerkingen over deze site naar Bart Wichers
Terug uit Oekraïne.....boordevol vitamine...
Hier vind je alle foto's van het vertrek, de reis en de terugkomst!
De jongerengroep, hun begeleiders, de fietsers en de volggroep, totaal 16 man,
zijn weer terug uit Oekraïne. De aankomst bij de St. Jozefkerk in Leusden op zondagavond om 18.00 uur, onder het luiden van de klokken, deed menigeen even slikken.
En die emotie was terecht.
Vier fietsers met ieder 2.000 kilometer op de teller en drie auto’s met meer dan 4.000 elk, dus totaal meer dan 20.000 kilometer. Hebben gezorgd voor prachtige resultaten:
- meer dan 50 kinderen uit Kiev hebben een prachtige vakantie gehad in de Karpaten in Oekraïne
- zeven jongeren met hun twee begeleiders hebben een onvergetelijke levenservaring opgedaan
- vier fietsers hebben, onder het motto ‘Zonder benzine naar Oekraïne’ een
puike fietsprestatie neergezet en daarmee meer dan € 20.000 bijeengebracht.
- voor de fietsers slechte wegen, veel herrie van verkeer en vaak hitte en zwarte walm van auto’s. En dan toch maar één lekke band
- voor de jongeren een eerste zware week door extra begeleidingsinspanningen voor de kinderen, slecht sanitair en slechts twee keer per week twee uur warm water en vrij eenzijdige voeding
- ziekte van een van de jongeren.
De omstandigheden in Oekraïne liggen op het platteland nog steeds 50 jaar achter op Nederland. De omgeving van het kindervakantiekamp was echter adembenemend: prachtige natuur, bergen maar ook brede schone rivieren.
Zowel de kinderen uit Kiev en omgeving maar ook onze jongeren en fietsers hebben meerdere dagen en weken kunnen genieten van deze gezonde omstandigheden,
het ontbreken van stress en het goed hebben met elkaar.
De herinneringen zullen nog lang aanblijven en werken als vitamine voor de rest van het leven.
Het bestuur van de Stichting Wisselwerking Achterveld/Leusden-Oekraïne is trots op hetgeen jongeren, begeleiders, fietsers en volgteam hebben gepresteerd.
Lees hier het complete reisverslag van de jongeren en hun begeleiders.
De gehele groep nog even bij elkaar.
Zomaar een dag in het kindervakantiekamp. (14 juli 2008)
Een autobus zo vol als een potje met pieren, de Mercedusbus en de Subaru gaan op picknick naar de boorden van de Djestnr. Met de Eemelaarballen en het bouwen van kiezeltorens vermaakt zich jong en iets minder jong.
Rond het middaguur zijn twee emmers aardappelen en twee emmers boekweit gaar. Smakelijk.
Wandelend terug maar twee keer verdwaalt een groep. Het wachten wordt beloond met Paulus Potter-achtige taferelen met koeien bij een natuurlijke bron. Fenomenale vergezichten in de Karpaten. Om 10.00 uur heeft iedereen gegeten.
En de douche; tja, de twee uur warm water zijn voorbij dus lauwkoud.
Prachtige maar enerverende dag.
Groeten,
Gerard
Oekraïnereis 2008
Op zaterdagochtend 5 juni om 04:00 is het hele team vertrokken. Voordien was er een uitzwaaidienst,
werden de auto en de reizigers gezegend en was er koffie.
Hieronder een impressie van deze gebeurtenissen.
Het gehele team netjes op een rij
Margriet leest de tien geboden voor reizigers
Nadat Jaap Willem een icoon overhandigd heeft aan Yvonne, ontvangt Bertil een mascotte
Annie leest het gedicht 'We wish'
Ook de rugzijde mag er zijn
Buiten in afwachting van de zegening,
gaan ze op weg.
Jaap Willem geeft wijze raadgevingen We hebben er echt zin in
Met de achterblijvers op de foto
Ondanks de grote auto zitten ze wel wat krap
Oekraïne 2008
1. Inleiding
Zaterdagochtend 5 juli a.s. gaat het team voor 2008 op pad naar Lesnoy in de Oekraïne voor alweer de 10e keer. We zijn met z’n allen weer druk bezig met de voorbereidingen die vooral bestaan uit het bij elkaar zoeken van de benodigde materialen voor de kinderen.
Spullen voor diverse spelletjes die we daar gaan organiseren (en dat zijn er nogal wat..), speelgoed, maar ook zaken als snoepgoed en de daarbij behorende tandpasta en tandenborstels. Al die spullen moeten natuurlijk mee dus moeten er ook nog dozen komen. Enfin, zo’n voorbereiding vraagt altijd veel tijd maar ook creativiteit en inzet om alles binnen te halen. Ook dit jaar is het team daar erg enthousiast mee bezig.
Opvallend is dat de samenwerking beter wordt naar mate we verder in de organisatie zijn. Er wordt druk gemaild. Mijn mailbox is zelden zo vol als deze periode. Leuk is te merken dat iedereen daarin in meedoet. De een roept was dat ze weer iets “binnen” heeft. Anderen reageren daar weer enthousiast op.
De een heeft een vervoersprobleem, andere reageren daar weer op met de oplossing. Weer een ander heeft wat binnen maar heeft te weinig en doet een oproep om meer van hetzelfde te vinden waar eigenlijk altijd weer antwoord op komt dat iemand wel een idee heeft er vervolgens achteraan gaat.
Daarnaast bereidt iedereen zichzelf voor op de reis. Denk hierbij aan inentingen, paspoorten, verzekeringen en het grootste probleem; je mag maar een weekendtas meenemen voor je eigen spullen! Dit laatste vraagt ook een enorme creativiteit.
We gaan het allemaal beleven. Lesnoy zal ervaren dat ook de 10e reis weer een succes gaat worden.
Hieronder stellen de teamleden zich voor.
Mijn naam is Willeke Boersen, ben 19 jaar en
kom uit Achterveld.
Ik heb de opleiding Onderwijsassistent afgerond en ga na de zomervakantie beginnen met de Pabo.
Voor ik ga beginnen met de Pabo wil ik een aantal kinderen uit Oekraïne een leuke vakantie geven.
Ik ben door mijn zus in aanraking gekomen met de WALO. Door deze stichting kan ik voor andere mensen, of in dit geval voor de kinderen, in Oekraïne wat betekenen.
Ik wil er voor zorgen dat de kinderen daar de dingen die ze in hun dagelijks leven mee maken even kunnen vergeten.
Zonder vrijwilligers zou dat niet mogelijk zijn. Daarom wil ik er persoonlijk voor zorgen dat ze een zorgeloze vakantie kunnen krijgen.
Ik wil met mijn creativiteit, vrolijke persoonlijkheid en enthousiasme daarvoor zorgen.
Hoi allemaal! Ik ben Ilona Brunekreeft en ik ben 18 jaar en woon al mijn hele leven in het dorp Barneveld samen met mijn ouders en mijn twee zussen.
Ik ben dit jaar begonnen met de studie Communicatie op de hogeschool van Ede en heb het erg naar mijn zin.
In mijn vrije tijd vind ik het erg leuk om te lezen, films te kijken, bezig te zijn met grafische vormgeving en niet te vergeten er opuit gaan met mijn vrienden en mijn vriend.
De reden dat ik dit jaar meega naar Oekraïne is dat ik altijd al zoiets heb willen doen. Ik vind het echt van belang dat mensen in nood geholpen worden. Het leuke aan dit project vind ik het persoonlijke contact met de mensen (en voornamelijk de kinderen) zelf. Daarnaast lijkt het me een heel leerzame ervaring! Ik ben erg benieuwd naar de reis die me te wachten staat.
Ik ben Petra Boersen, 19 jaar en woon al mijn hele leven in Achterveld.
Ik ben eerstejaars student aan de Pabo Hogeschool Domstad in Utrecht.
Ik ben in aanraking gekomen met dit project door mijn zus. Zij is drie jaar geleden begeleider geweest van het kamp in Oekraïne. Ik heb haar fantastische verhalen gehoord en werd daardoor zelf ook enthousiast over het project. Ik werk ontzettend graag met kinderen en kan me niets leukers voorstellen dan kinderen in Oekraïne een geweldige, zorgeloze vakantie te bezorgen.
Toen ik door de parochie van Barneveld werd gevraagd of het me wat leek om mee te gaan naar Oekraïne om daar een vakantiekamp voor kinderen te ondersteunen was ik direct enthousiast. Doordat ik in mij opleiding ook een stuk stralingsdeskundigheid krijg heb ik veel meegekregen over de schade die is aangericht in Tsernobyl en dat gedeelte van Europa. Ik vind het fijn dat ik de kans krijg om mijn eigen steentje bij te dragen en kinderen daar even een paar geweldige weken te geven.
In de paar bijeenkomsten die we nu hebben gehad hebben we elkaar al een beetje leren kennen, en denk ik ook dat wij met elkaar een paar bijzondere weken gaan beleven!
Ik ben Marlies en ben 18 jaar oud. Ik ben op 5 december 1989 geboren in het ziekenhuis in Amersfoort en heb sindsdien in Leusden gewoond.
Ik heb zojuist endexamen VWO gedaan en ben momenteel aan het wachten op de uitslag. Naast mijn school werk ik in Dierenpark Amersfoort als serveerster. En dan volleybal ik nog bij AFAS-LEOS. In septembber begin ik aan de hoge hotelschool in Maastricht en zal daar dan naar toe verhuizen.
Ik wil al een poosje graag een werkvakantie doen. Vanuit de kerk waar ik zelf heen ga, de Koningshof, wordt er een werkvakantie naar Bosnië geregeld, waar de jongeren helpen met het bouwen en renoveren van huizen. Maar persoonlijk ben ik beter met kinderen dan met bakstenen en cement. Toen zag ik in café "Monet" een affiche hangen waarin gevaagd werd naar mensen die mee wilden naar Oekraïne om daar te helpen op een vakantiekamp voor kinderen. Dit was precies waar ik naar op zoek was en ik heb me aangemeld. Zodoende ben ik dus bij de WALO terecht gekomen. WE hebben een erg leuke en gezellige groep meiden en ik heb er alle zin en vertrouwen in dat we de kinderen van het kamp een onvergetelijke vakantie gaan bezorgen.
Hallo, ik ben Jacobien. Ik ben 20 jaar oud en ben tweedejaarsstudente psychologie. Ik mag dit jaar voor de tweede keer mee naar Oekraïne, daar er een plaats over was. Deze kans wilde ik dan ook niet laten schieten. De eerste reis was voor mij een hele bijzondere ervaring, waarin ik veel heb geleerd van de Oekraïense kinderen en de ervaringen die ik daar heb opgedaan. Ik hoop dat wij dit jaar weer kunnen zorgen voor een spetterende en onvergetelijke vakantie voor deze kinderen. Met als belangrijkste reden: laat de kinderen weer even kind zijn.
Ik kijk ernaar uit om de spelletjes te spelen, te voetballen en volleyballen, ballonnen te trappen, op excursie te gaan en nog veel en veel meer. De lachende gezichten en ogen vol plezier, zijn het denk ik weer allemaal waard. Ik hoop dat deze reis voor mij net zo’n mooie ervaring wordt, als de reis in 2006 en dat ik vol met verhalen en mooie nieuwe herinneringen terug naar huis zal komen.
Ik ben Wendy Geurden, 22 jaar en studeer Medische Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken in Haarlem en woon daar ook op kamers. Ik kom oorspronkelijk uit Nistelrode (Noord-Brabant). Pauline, vriendin van mij, die dezelfde opleiding als ik volgt, vertelde enthousiast op school over het project in Oekraïne. Ik vond het ontzettend leuk en was toch een klein beetje jaloers. Vorig jaar zou ik in een weeshuis in Guatamala gaan werken, dit is helaas niet doorgegaan. Ook bij dit project zou ik veel met kinderen werken, wat me heel erg leuk en leerzaam leek. Ik ben ontzettend blij dat ik deze kans krijg om alsnog met kinderen te kunnen werken en hopelijk kan ik samen met de andere begeleiding deze kinderen een onvergetelijke tijd te geven. Door deze ervaring hoop ik veel te leren en nog meer motivatie te krijgen voor mijn specialisatie in kinderpathologie. Ik hoop dat wanneer ik terugkom, dat ik mijn ervaringen en verhalen kan delen met vrienden en familie.
Mijn naam is Yvonne van As, ben getrouwd met Frans en heb twee kinderen, Dave en Tamara. Ik ga dit jaar voor de tweede keer mee naar de Oekraïne als begeleider / chauffeur. Mijn man is voorheen al twee keer mee geweest en hij heeft mij “aangestoken”. Ik heb het vorig jaar erg naar mijn zin gehad en verwacht deze keer weer een hele leuke tijd. Waarom is het leuk? Je leert wat van een andere cultuur, de kinderen zijn zo blij met alles wat je voor ze meeneemt. Ze zijn al blij met een ballon. Ik vind het leuk om met kinderen om te gaan en wat te leren over andere gebruiken. Het is ook goed om te zien hoe de jongeren die meegaan, omgaan met de situatie die ze daar aantreffen.
In het begin een beetje de kat uit de boom kijken, om aan het einde van de reis niet meer weg te willen. We hebben een leuk groepje en ik verwacht een hele fijne “werkvakantie”, met nieuwe indrukken en belevenissen.
Hallo. Ik ben Bertil Goosmann. Sinds 1982 woon ik in Leusden. Enkele maanden geleden werd ik gevraagd mee te gaan als een van de begeleiders voor het vakantiekamp in de Oekraïne. Nadat ik gelezen had wat dit inhield en voor wat voor kinderen je dit doet, werd ik enthousiast en ben ik blij dat ik deze kans krijg. Vooral het onbaatzuchtige karakter van de onderneming spreekt mij aan. Om als lid van de groep vrijwilligers een grote groep kansarme kinderen twee weken lang plezier te mogen geven. Ook al is het de bekende druppel op een gloeiende plaat, het is toch iets dat je als burger van een van de meest welvarende landen een bijdrage kan en mag leveren aan een vakantie voor kinderen die minder geluk hebben gehad omdat hun wieg simpelweg niet in West Europa stond. Uiteraard doe je zoiets niet alleen. Ik heb 8 kanjers naast me waarmee we deze happening gaan waarmaken.
Stuk voor stuk mensen die allemaal met heldere en eerlijke redenen zich inzetten voor dit doel. We gaan ervoor!
2. De reis
3. Inventarisatielijst (sponsors)
4. Reisverslag